Daleko, za górami, za lasami, za rwącymi potokami, na zielonej łące pasła się owca. Właściwie owieczka.

Była tak mała, że można ją było pomylić z ciasteczkiem, a nazywała się Bella. Wiodła ze swoim pasterzem spokojne życie, jednak ciągle marzyła o tym, by być duża.